جنبش آغاز شده که حاکمیت هم کم کم دارد بر خودجوش بودن آن واقف می شود و درک می کند که نه بی بی سی و نه اعضای حزب مشارکت توان به خیابان کشاندن سه میلیون انسان را ندارند، در حال ورود به فاز خطرناکی است که باید خیلی سریع جلوی آن گرفته شود.
میر حسین موسوی از عاشقان حقیقی راه اصیل امام و انقلاب 57 است ، اما برخوردهایی که نیروهای نظامی و شبه نظامی با مردم در پیش گرفته اند سرانجامی جز رادیکال شدن این جنبش و غیرقابل مهار شدن آن ندارد. آقای خاتمی در بیانیه اخیرخود راجع به این موضوع نوشته بود که اگر اجازه اعتراض مسالمت آمیز مدنی به مردم ندهیم ممکن است این جریان سر از ناکجا آباد در بیاورد.
تنها راه برای این که این خواست به حق مردم به جایی نرسد که میرحسین هم نتواند جلوی آن را بگیرد این است که هر چه سریع تر به تحقیر و کشتن و ضرب و جرح مردم خاتمه داده شود و صدای آنان شنیده و خواست هایشان اجابت شود، که اگر این گونه نشود فقط هزینه هایی بیشتری بر دوش حاکمیت و کشور قرار خواهد گرفت. جلوی ضرر از هرجا گرفته بشود منفعت است.
این اشتباه است که سیستم فکر می کند اگر یک قدم عقب رود باید قدم های بیشتری عقب برود. باید قانون اساسی و حق مردم را محترم دانست و هیچ کس هوس نکند پا را از گلیم خود فرار تر بگذارد ، همین و الا مردم ایران آن قدر مردم نجیبی هستند که اگر حقوقشان رعایت شود سرشان به زندگی خودشان گرم باشد.
هرچند که هیچ امیدی ندارم تعقلی در رفتار سیستم مشاهده شود که اگر این دُر گرانبها در بین ایشان بود هیچ وقت نظّار انتخابات که باید بی طرف باشند از ماه ها قبل پشت احمدی نژاد قرار نمی گرفتند و یا اگر می خواستند قرار بگیرند حداقل ظاهر قضیه را حفظ می کردند و یا اگر تعقلی وجود داشت هیچ وقت.....به علت اینکه نمی خواهم به بند 109 اوین منتقل شوم از نوشتن درباره عدم تعقل سایر مسئولین نظام معذورم.

نوشته شده توسط مهدی محمودرباطی در دوشنبه یکم تیر 1388 |