آرمانشهر

بالاترین سهم سالانه درآمد نفت طی سال‌های گذشته مربوط به دولت نهم و پایین‌ترین آنها مربوط به دولت میرحسین موسوی بوده است.

 بر اساس آمارهای منتشر شده از سوی سازمان اوپک در سال 2007 دولت محمود احمدی‌نژاد با متوسط درآمد نفتی بالغ بر 62 میلیارد درسال طی سال‌های 2006 و2007 میلادی بیشترین سهم درآمدهای نفتی (تنها از محل صادرات نفت خام) بین تمام دولت‌های پس از انقلاب اسلامی از آن خود کرده است در حالی که دولت میر حسین موسوی که به کابینه جنگ معروف است با متوسط درآمد سالانه 12/8 میلیون دلار در سال پایین‌ترین سهم سالانه از درآمدهای نفتی را بین دولت‌های سه دهه گذشته داشته است. البته نکته قابل تأمل آنکه مقایسه آمارها نشان می‌دهد نرخ رشد تولید ناخالص داخلی در دولت میر حسین موسوی معادل۶/۴درصد بوده است در حالی که همین نرخ در دولت هاشمی رفسنجانی که نزدیک‌ترین دولت از نظر درآمدهای نفتی به کابینه جنگ بوده است منفی ۴/۰درصد بوده است. البته از نظر نرخ رشد تولید ناخالص داخلی بالاترین رقم مربوط به دولت محمود احمدی‌نژاد با نرخ ۵/۲۵ درصد بوده که بر اساس گزارش اوپک تنها مربوط به دوسال اول نخست فعالیت این دولت بوده است.

بالا‌ترین تراز تجاری در بین دولت‌های مورد مقایس مربوط به دولت خاتمی بوده است که طی هشت سال فعالیت کل صادرات کشور را از رقم 13 میلیارد دلار در سال به 60 میلیارد دلار ارتقاء داده است و دوره فعالیتش را با 66 میلیارد دلار مازاد به پایان رسانده است. مقایسه آمارها نشان می‌دهند جمع کلGDPتولید شده در دوره میرحسین موسوی معادل 1137 میلیارد دلار بوده است که در مقایسه با دیگر دولت‌ها بالاترین تولید ناخالص داخلی تولید شده در کشور است که البته برای درک بهتر این رقم یادآورشویم که در کل دوره فعالیت میرحسین موسوی شرایط جنگی بر اقتصاد کشور حاکم بوده است. از نظر نرخ رشد واردات دولت محمود احمدی‌نژاد رکورددار دولت‌های سه دهه گذشته محسوب می‌شود. دولت نهم اقتصاد ایران را با وارداتی معادل 40 میلیارد دلار تحویل گرفت و طی دو سال اول فعالیتش این رقم را با 13 میلیارد رشد به 53 میلیارد دلار رسانده است که به معنی رشد متوسط سالانه 6/5 میلیارد دلار در میزان واردات است. البته بالا‌ترین میزان تولید روزانه نفت نیز مربوط به دولت نهم است که حدود 4 میلیون بشکه در روز است این رقم در دولت‌های دیگر به ترتیب خاتمی 3/6میلیون بشکه، هاشمی 3/4میلیون بشکه و موسوی 2/3 میلیون بشکه در روز بوده است.

در زمینه میزان صادرات سالانه با متوسط 79 میلیارد دلار صادرات در سال و سهم 78/ 3 درصدی نفت خام در این صادرات در بین دولت‌های دیگر رکورددار بوده است که البته با توجه به آنکه بخش عمده‌ای از این صادرات مدیون رشد قیمت محصولات پتروشیمی طی سال‌های مورد بحث بوده است نمی‌توان این صادرات را ناشی از توسعه فعالیت‌های تولیدی یا ایجاد ارزش افزوده کاملاً غیر نفتی دانست. همانطور که این مسئله در مورد دو سال آخر فعالیت دولت خاتمی نیز تا حدود زیادی قابل تعمیم است و به‌طور حتم اگر در جداول ارائه شده می‌توانستیم درآمدهای ارزی ناشی از صادرات محصولات پتروشیمی را نیز از دیگر درآمدهای صادراتی مجزا می‌کردیم فضای شفاف‌تری از نظر توسعه فعالیت‌های اقتصادی کشور قابل استنباط بود. یکی دیگر از شاخص‌های استنتاج شده از بولتن اوپک مربوط به متوسط نرخ رشد سالانه تولید ناخالص کشور است که در دولت احمدی‌نژاد این رقم به 25/5 درصد رسیده است. رکورد نرخ رشد تولید ناخالص داخلی کشور طی سال 1994 توسط دولت هاشمی رفسنجانی شکسته شده است طی این سال رقم فوق به 5/43 درصد رسیده است و بعد از آن در دولت میرحسین موسوی در سال 1985 اتفاق افتاده است که نرخ رشد تولید ناخالص داخلی به 4/33 درصد رسیده است در دولت نهم نیز طی سال 2007 میلادی نرخ رشد تولید ناخالص داخلی به4/32 درصد رسیده است که در واقع سه سال فوق‌الذکر تنها سال‌هایی هستند که در اقتصاد ایران شاهد جهش بالای 30 درصد در تولید ناخالص داخلی بوده‌ایم.

جدول تفکیکی درآمدهای نفتی 4دولت طی 25سال گذشته، در روزنامه خبر  روز دوشنبه24فروردین1388 درج شده است.

بنویسیم رسانه ملی بخوانیم خط اعصاب مردم ؟ بخوانیم مجمع بی خردان ایران ؟ بخوانیم مرکز تولید آب گوشت بدون گوشت ؟......بخوانیم چه ؟

رادیو و تلویزیون جوری دارند برای احمدی نژاد تبلیغ می کنند که دیگر احمدی نژاد ستاد لازم ندارد. اخبار شده است تماما وله های تبلیغاتی برای احمدی نژاد ، ۲۰.۳۰ شده است ستاد مركزي ايجاد تفرقه و اختلاف بين اصلاح طلبان يا رقباي احمدي ن‍‍ژاد. خلاصه من نمي دانم اين چه انتخابات برابري است ،يك طرف با پول بيت الملل و ۷ كانال با برد داخلي و بين المللي و يك طرف روزنامه هم ندارد. لا اقل اجازه بدهيد ساير احزاب و گروه ها هم تلويزيون بزنند. (چه خيال خامي همين وبلاگ ها و سايت ها را هم فيلتر نكنند جاي بسي شكر گذاري است.)

خلاصه نمي دانم چه بنويسم فقط اين را مي دانم كه ((عدو شود سبب خير اگر خدا خواهد...)) مردم آن قدر نسبت به رسانه ملي محبت دارند كه تجربه ثابت كرده هر كه را اين رسانه مورد لطف خود قرار بدهد خيلي زود مردم ارادت خود را نسبت به وي نشان خواهند داد.

فقط حيف از پول بيت المال كه در اين سازمان عريض و طويل صرف ساخت مزخرفات مي شود....حيف....

رهبري در صحبت هاي نوروزي امسال خود اشاره اي داشتند به بحث اصلاح الگوي مصرف‏ اگر از منظر اقتصادي بخواهيم به اين امر نظر بيافكنيم مي شود همان خرج كردن بهينه منابع خودمان به نوعي.يا همان اصل كميابي منابع و نامحدود بودن خواسته ها و لزوم تخصيص بهينه منابع در اقتصاد . كه اصل مسلم پيشرفت هر جامعه اي است و در اين موضوع هيچ كس ترديدي ندارد و تمام مكاتب اقتصادي هم تلاششان بر اين است راهكاري معرفي كنند تا بتوان به آن نقطه مطلوب رسيد منتها تفاوت در تعريف آن نقطه مطلوب و نحوه رسيدن به آن است...

يكي از اين منابع بسيار با ارزش و كمياب حيثيت تاريخي و آبروي كشور ايران است كه با خون دل خوردن طي قرون متمادي و با تلاش فرزندان ايران و سرمايه هاي انساني اين زاد بوم حاصل شده است و امروز هويت با ارزشي به نام ايران را رقم زده است.

موارد بسياري را براي اصلاح نحوه مصرف كردن منابع مي توان به دولت توانمند نهم پيشنهاد كرد ‏ اما از  مهمترين آن ها كه مخصوصا جناب آقاي دكتر احمدي نژاد رييس جمهور بايد به آن توجه نمايند ‏، رعايت مصرف بهينه در خرج كردن اين آبروي تاريخي در مجامع بين المللي است ، هر چه تا به اين جا خرج شد و چيزي عايد كشور نشد ، به كنار . با توجه به بيانات رهبري بايد در سال جديد آقاي احمدي نژاد مصرف بهينه را در خرج كردن آبرو و حيثيت ايران در مجامع جهاني و داخلي رعايت نمايند.

ان شالله

 "من با اون بالایی لابی کرده ام" علی دایی با این جمله سکان هدایت فوتبال را به دست گرفت. اینبار اما لابی با آن بالایی هم برای نجات فوتبال ایران از تحقیر کافی نبود چرا که فوتبال ورزش است و علاوه بر توکل ، تسبیح چرخاندن ، شانس ، اقبال و شور و حرارت و تعصب در قرن جدید به کمی دانش ، تجربه و هوشیاری هم نیازمند است. ما همچون همیشه در باد گل های اتفاقی و پیروزی های میلیمتری و تساوی های باآورده خوابیدیم تا باز هم شبی تلخ در فوتبال مان رقم بخورد. زنگ خطر برای ما پیش از این ها به صدا در آمده بود. زمانی که موقعیت های مسلم گل رقبا با بخت و اقبال و رشادت دروازبان ایران به ثمر نمی نشست و ما تسبیح در دست می چرخاندیم و تساوی ها را با افتخار جشن می گرفتیم. زنگ خطر زمانی به صدا در آمد که بارها و بارها لیگ فوتبال کشور را به سبب تمامیت خواهی مربی تیم ملی تعطیل کردیم تا اردوهای بی حاصل و مسابقه های تدارکاتی کم ثمری با امثال گالیسیا اسپانیا برگزار کنیم. حاصل آن همه سفرهای پیاپی به اقصی نقاط دنیا ، خستگی و بی رمقی مشهود رضایی ، کعبی ، حسینی ، عقیلی ، کاظمی ، اشجاری بود. تا تیم ما از دقیقه ٧٠ به بعد از نفس افتاده ، سیطره حریف بر بازی را به نظاره بنشیند.

مير حسين آمد ، مير حسين با بيانيه اي آمد كه بسياري را شيفته خود كرد و با بسياري مرزهاي خود را مشخص نمود . مير حسين با بيانيه اي آمد كه در همان ابتداي امر بر همگان آشكار ساخت كه با علم به تمام چالش ها وارد عرصه شده است، مير حسين با بيانيه اي آمد كه همه در حال تحليل و بررسي آن هستند.

شايد سال ها بود كه كسي چنين روشن و واضح خطوط فكري خود را براي مردم روشن نكرده بود ، سال ها بود كه كسي چنين صادقانه و بي پروا از كوخ نشينان و مستضعفين با جهت گيري غير پوپوليستي سخن به ميان نياورده بود.

بسياري از اهل سياست در بيانيه مهندس به دنبال اين مي گردد كه او را در زير يك جريان فكري طبقه بندي كنند. ولي اين كار امكان پذير نيست ، مهندس موسوي نه اصلاح طلب است نه اصولگرا ، مير حسين مير حسين است، مير حسين براي خود گفتماني دارد كه بايد حتما در آينده متشكل شود. در اين گفتمان از شاحصه هاي اصلاح طلبي مي توان به صيانت از حقوق مردم ، تاكيد بر عقلانيت و سرمايه هاي اجتماعي دراداره امور ، اعتقاد به آزادي بيان و... نام برد و مولفه هاي اصولگرايي اين تفكر نيز اعتقاد جدي به استقلال كشور ، اعتقاد به اهميت مستضعفين در جهت گيري هاي كشور ، اعتقاد به اهميت منافع ملي در مناسبات جهاني و... را مي باشند.

مير حسين موسوي نه اصلاح طلب است و نه اصولگرا ، مير حسين موسوي فردي است بر آمده از سال ها تحقيق براي شناخت جامعه ايران كه امروز به آنچه كه به صلاح مردم و كشور است مي انديشد و برايش مهم نيست او را اصلاح طلب بخوانند يا اصولگرا.

چندی است که شاهد گسترش پدیده خودکشی در کشور هستیم. خودسوزی، انداختن بدن بر زیر چرخ های سرد و آهنین مترو دو روشی جدیدی هستند که در این روزها رایج شده اند. در برخی از کشورهای دنیا خودکشی و خودسوزی مانند ژاپن نمادی است از نوعی اعتراض سیاسی، اجتماعی یا اقتصادی ولی در ایران اینگونه نیست.

در ایران وقتی یک جوان خودکشی می کند یعنی به تنگ آمده از شرایط زندگی است، یعنی آن قدر بر او فشار آمده و آن چنان به تنگ آمده است که دیگر نمی تواند تحمل کند، یعنی به انتهای خط رسیده است.

ریشه این رفتار در کجاست؟ آقایان مسئولین به کجا در حال هدایت کردن این کشور هستند خدا می داند، ولی خود ما چه وقت باید به خود بیاییم؟ آن افرادی که در انتخابات ها در منزل نشسته و رای نمی دهند به بهانه اینکه نتیجه انتخابات از قبل معین شده و هیچ فرقی نمی کند که چه کسی بر سر کار باشد آیا نباید کمی عذاب وجدان داشته باشند؟ به نظر نمی رسد که وضعیت در 4 سال اخیر بدتر نشده باشد. برای همه اوج گرفتن بحران های مختلف اقتصادی ، سیاسی و اجتماعی بسیار ملموس شده است.

توهم توطئه و بی مسئولیتی در قبال آینده کشور ویروسی است که به سرعت در حال گسترش در جامعه ایرانی است و این یعنی مرگ یک جامعه .تک تک ما مسئولیم که یکدیگر را از این خواب غفلت بیدار کنیم، نه برای کشور ، نه برای عرق ملی و نه برای تعلقات مذهبی بلکه برای خودمان و آینده فرزندانمان.

دو راه پیش روی ماست، یا تلاش کنیم برای اصلاح امور محیط زندگیمان یا ما هم خود را بکشیم...انتخاب با خود ماست.

دوستان به نظر شما دفن شهیدان در دانشگاه ها رویکرد صحیحی است ، چه هدفی واقعا از این کار در ذهن کسانی که دستور به این اقدام داده اند وجود دارد...

یاران حسین همیشه مظلومند...امروز شهیدان قرار است پلکان چه کسانی بشوند ؟

به زودی سایت تدبیر که متشکل از جمعی از دوستان تحکیم و انجمن های اسلامی است، شروع به کار خواهد کرد و در کارگروه اقتصادی سایت هم با دوستان هم فکر مشغول خواهیم بود. امیدوارم مفید فایده واقع شود.

شب گذشته سید محمد خاتمی محمدرضا عارف و محسن امین زاده را به عنوان رئیس و قائم مقام ستاد انتخاباتی خود منصوب کرد. به گزارش پایگاه خبری یاری، فعالیتهای غیررسمی انتخاباتی حامیان خاتمی با تشکیل گروهها و ستادهای حامی او از مهرماه آغاز شده است و پیش‌بینی می‌شود با توجه به تمهیدات اندیشیده شده، فعالیتهای ستاد انتخاباتی خاتمی بسیار سریع‌تر از کاندیداهای دیگر آغاز و سازماندهی شود.

همچنین خبرها حاکی از آغاز سفرهای استانی سید محمد خاتمی از هفته آینده است. روسای کمیته‌های مختلف ستاد انتخاباتی خاتمی نیز به زودی مشخص می‌شوند.

گفتنی است محمدرضا عارف معاون اول سیدمحمد خاتمی و محسن امین‌زاده معاون وزیر خارجه در دولت اصلاحات بود.

-------------------------------------

* وقتی پست "چرا خاتمی نه؟ " را نوشتم ، بعضی از دوستان تند و بعضی منطقی تر به مخالفت با من برخاستند و مرا به بی انصافی و تندروی متهم کردند. خوشحالم که خبر بالا موید همه چیز است و نشانگر پیش بینی اینکه خاتمی تغییر که نکرده است هیچ بلکه از قبل فشل تر و بی سرمایه تر از نظر اجتماعی نیز شده است و همانگونه که گفته شده بود در حلقه یکسری افراد ضعیف و ناکارآمد....